• Hissediyorum
    • Hissediyorum
    • Farkındalık
    • İlişkiler
    • Psikoloji
    • Mizah
      • Mizah
      • Karikatür
      • Karikatür Şenliği
      • Resimler
      • Hayal Et
    • Kişisel Gelişim
    • Olumlama
    • Bağımlılık
    • Hayal Et
  • Yaşıyorum
    • Yaşıyorum
    • Yaşamın İçinden
    • Sinema
      • Sinema
      • Film Önerileri
    • Sağlık
      • Sağlık
      • Spor
      • Ailenizin Aktarı
    • İş Hayatı
    • Hayvan Hakları
    • Siyaset
    • Amatör Fotoğrafçılık
  • Okuyorum
    • Okuyorum
    • MBA (İşletme)
    • Kimdir?
    • Nedir?
    • Kitap Özetleri
    • Kitap Alıntıları
    • Dünya Büyüklerinden Hayat Dersleri ve Sözleri
    • Kitap Önerileri
    • Din
    • Şiir
    • Otomotiv
    • Teknoloji
    • Yazı Dizisi
  • Misyon& Vizyon& Hakkımda& İletişim
Giriş

User Panel Banner
Giriş

  • Anasayfa
  • Hissediyorum
  • Okuyorum
  • Yaşıyorum
  • Sinema
Ana SayfaYaşıyorumYaşamın İçindenBüyüdükçe Artıyor Özlemler

Büyüdükçe Artıyor Özlemler

  • 25 Mart 2016
  • 2 comments
  • Burcu Bakar
  • Başlık; Yaşamın İçindenYaşıyorum
  • 0

Şimdi. Cam kenarına oturdum, can kırıklıklarımı düşünüyorum. Dışarıda yağmur, gözlerimde hafif bir uyku var. Uyku değilde geçmişim mi yoksa göz kapaklarımı ağırlaştıran? Bu günlerden yalnızca iki yıl önce, başka bir pencereden bakarak uyanırdım oysaki. Başka bir şehirde, başka insanlarla başka bir hayatım vardı. Yüksek binalar yoktu ama baktığım zaman pencereden, gökyüzünün masmavi halini görürdüm. Sabahları cama tıklayan misafir güvercinlerim vardı. Uyandırırlardı. Kızardım bazen onlara. Ama artık güvercinlerde tıklamıyor pencereme.
Yer sofrası kullanırdık evimizde. Mis gibi bir çay demlerdi annem. Mutlu çıkardım evimden. Sonra kapıdan adımımı attığım anda ki burnumdan kalbime inen ıhlamur kokuları… Ne de güzel kokarlardı. Okula gitmek için yedi dakika yürürdüm durağa. Bazen de geç kalır koşardım. Dolmuş gelirdi, binerdim arkadaşlarımla. Takardım kulaklığımı, benden özgür kimse olamazdı o anlarda. Okula geldiğimiz zaman başlardı somurtmalarım. Ağaçlarla, çiçeklerle bürünmüş bir bahçesi yoktu okulumun. Hep homurdanırdım, hep şikayet ederdim kendi kendime. Hem uzak hem de okulun bahçesine bak derdim. Nerden bilebilirdim ki gün gelipte özleyeceğimi… Derslerde aklım hep bir karış havada olurdu. Cam kenarına otururdum hep. Çünkü severim ben cam kenarlarını. Dışarıda ne varsa onu izlersin ama aranda engel olur. Dokunamaz dışarısı sana, sen de uzatamazsın ellerini dışarıya… Korursun böylelikle kendini, izlemeyi seçersin yalnızca. Şimdi özlüyorum o günlerimi. Zaten hep özledim ben her geçen seneyi. Yedi yaşımda beşinci yaşımı, on beş yaşımda yedinci yaşımı, her geçen yılda, her geçen anımı özledim ben. Ömrüm nerede, hangi şehirde son bulacak bilmem ama ben cam kenarı yaptığım yolculukların hiçbirini unutmayacağım…

Burcu Bakar

Paylaş

Alakalı Gönderiler

0 comments
Yaşamın İçindenYaşıyorum

İstediğimiz Yönde Bir Yaşam İçin Birkaç Taktik

0 comments
SiyasetYaşıyorum

Dünya da Zulüm Devam Ediyor…

0 comments
Yaşamın İçinden

BAZEN BİLİNMEYEN YOLLARIN SONU TARİFSİZ BİR ACIYA ÇIKAR

VİCDAN !

  • 23 Mart 2016
  • 1 comments

Benim Adım “Türkiye”

  • 26 Mart 2016
  • 0 comments

Paylaş

Yazar Hakkında

Burcu Bakar

Alakalı Gönderiler

0 comments
Yaşamın İçindenYaşıyorum

İstediğimiz Yönde Bir Yaşam İçin Birkaç Taktik

0 comments
SiyasetYaşıyorum

Dünya da Zulüm Devam Ediyor…

0 comments
Yaşamın İçinden

BAZEN BİLİNMEYEN YOLLARIN SONU TARİFSİZ BİR ACIYA ÇIKAR

0 comments
Yaşamın İçinden

“SADECE ALLAH RIZASI İÇİN SEVİN”

Etiketler

  • Arkadaş
  • Büyümek
  • Cam Kenarı
  • Koku
  • Okul
  • Özlem
  • sevmek

Cevap Yaz Yanıtı iptal et

Kaçırma

0 comments
Yaşamın İçindenYaşıyorum

İstediğimiz Yönde Bir Yaşam İçin Birkaç Taktik

Hayatın içinde bende VARIM diyen, Ve Kendini ifade etmekten korkmayanların adresi

Copyright © 2017 Karanlığa Işık Tutun Dergisi