• Hissediyorum
    • Hissediyorum
    • Farkındalık
    • İlişkiler
    • Psikoloji
    • Mizah
      • Mizah
      • Karikatür
      • Karikatür Şenliği
      • Resimler
      • Hayal Et
    • Kişisel Gelişim
    • Olumlama
    • Bağımlılık
    • Hayal Et
  • Yaşıyorum
    • Yaşıyorum
    • Yaşamın İçinden
    • Sinema
      • Sinema
      • Film Önerileri
    • Sağlık
      • Sağlık
      • Spor
      • Ailenizin Aktarı
    • İş Hayatı
    • Hayvan Hakları
    • Siyaset
    • Amatör Fotoğrafçılık
  • Okuyorum
    • Okuyorum
    • MBA (İşletme)
    • Kimdir?
    • Nedir?
    • Kitap Özetleri
    • Kitap Alıntıları
    • Dünya Büyüklerinden Hayat Dersleri ve Sözleri
    • Kitap Önerileri
    • Din
    • Şiir
    • Otomotiv
    • Teknoloji
    • Yazı Dizisi
  • Misyon& Vizyon& Hakkımda& İletişim
Giriş

User Panel Banner
Giriş

  • Anasayfa
  • Hissediyorum
  • Okuyorum
  • Yaşıyorum
  • Sinema
Ana SayfaHissediyorumKüçük Konuk 1.Bölüm

Küçük Konuk 1.Bölüm

  • 7 Mart 2016
  • 1 comments
  • Sultan Analık
  • Başlık; HissediyorumİlişkilerYazı Dizisi
  • 1

  Orta öğretimimin sona erdiği liseye geçiş dönemindeydim. Sınavlar açıklandı, tercih dönemi başladı. Biraz bilinçli, biraz çocuksu, birazda ergenlik dönemlerimizdi. Anadolu öğretmen lisesine yerleşmek isterken doğru düzgün Anadolu lisesine bile yerleşemiyordum. Anadolu öğretmen lisesi olmayacaksa Anadolu da istemem düz lise olsun düşüncelerindeydim. Hocalarımın ve ailemin ısrarı sonucu tercih yaptım. Bütün listemde Anadolu öğretmen liseleri vardı. Evet öğretmen olmak istiyordum. Yetersiz puanım sonucu haliyle yerleşemedim Anadolu öğretmen lisesine. Devam eden ısrarlar sonucu ikinci tercihleri de yaptım. Bu sefer listem baştan aşağı Anadolu lisesiydi. Hem de bilinçsizce,  hangi lise nerede bir haber yapılmış tercihti. O kadar emindim ki Anadolu lisesini puanımın tutmayacağından ve düz liseye yerleşeceğimden. Hangi düz liseye yazılacağım konusunda hem fikir olmuş okulun formalarını bile almıştık. Tek iş okula gidip gerekli evraklarla yazılmaktı. Sonuçlar açıklandı haberiyle herkes bir yere yerleşip yerleşmediğimi sormaya başladı. Oysa ben sonuca bile bakmaya tenezzül etmemişken komşumuz sonuca bakmak için kimlik numaramı istedi. Zilimizi tekrar çaldığında müjdeyle geldi. Yenice Anadolu lisesini kazandığımı söyledi.SULTAN

  Neredeydi orası nasıl bir yerdi hiçbir fikrimiz yokken yine de sevindik. Evrakları hazırlayıp okulun Tarsus yenice de olacağını düşünerek yola koyulduk annemle. Bizim eve yarım saat uzaklıkta bir mesafedeydi. Okulu bir türlü bulamamışken annemle herhangi bir okula girip soralım dedik. Tarsus yenicede değil Anadolu lisesi düz lise bile yokmuş. Peki ya nerede dersiniz bu yenice Anadolu lisesi? Kilometrelerce uzaklıkta bir yerde Karabük de! Şaşkınlığımızın ardından eve döndük. Bu sefer emindim düz liseye yazılacağıma. Annem ve babam beni karşısına alıp konuştu. Bunda da vardır bir hayır diyerek mesafelere inat sıcak baktılar okul işine. Bana ne kadar çok güvendiklerini, gözlerinin arkada kalmayacaklarını böyle bir fırsatı değerlendirmek istersem eğer arkamda olduklarını dile getirdiler. Oldukça duygulandığım bir andı. Ben 14 yaşında kendimi hala çocuk zannederken benim ailem kilometreler uzağa gözlerini kırpmadan tek başıma her şeyin üstesinden geleceğimden emin bir şekilde desteklerini gösterdiler. Ve annem en son ilerde keşke gitseydim, keşke deneseydim o zaman nasıl olurdu demek istemiyorsan adım atmalısın derken biraz hüzünlü biraz titrek sesimle gitmek istediğimi söyledim. Kayıtlar için tek başına çıktığı yoldan mutlu ve huzurlu dönmüştü annem. Karabük’ü beğendiğini dile getirirken; küçük şehir ve samimi insanlar olduğunu görünce kendisinin de içine sinmişti. Ailemden ilk kez ayrı kalacaktım. Sabırlı ve başarılı olmalıydım ki ailem daha mutlu olmalıydı. Otobüse binerken abimi ve babamı geride bırakmak çok üzdü ağlattı beni. Neyse ki annem yanımdaydı. Beni okula bırakıp yurduma yerleştirdikten sonra onun da yüzünü hüzün kaplamıştı. Bense yeni arkadaşlar edinmenin verdiği mutluluk ve yeni yerler görmenin şaşkınlığıyla unutmuştum üzüntülerimi. Bir çocuğu kandırmak çok kolaydı. Tıpkı annemin o an benim kafamı dağıtmak için aldığı hediyelere sevinirken gitme vaktinin yaklaştığı, ayrılığın gelip çattığını unutmak gibi. Çarşıda annemin aldığı ayakkabı poşetini sımsıkı tutarken annemin sesiyle durdum. Kızım artık gitme vakti otobüs saatim geldi dediğinde ona gülümseyerek sadece tamam anne diyebildim. Bana sımsıkı sarıldı o an. Ben ona kendine çok iyi bak ve herkese selam söyle diyerek öptüm. Sanki iki sokak ötesine gidiyordu annem. Allah o an o gücü ve kuvveti bu şekilde vermişti bana yoksa bırakamazdım annemi. Bir damla bile gözyaşı döktüğümü görmemişti annem. İçi rahat bir şekilde hüzün ve duygusallık karışık arkamdan bakarken annem arkadaşımla okula doğru yürüyordum. Okula geldiğimde arkadaşıma annemi sordum. Etrafımda annemi görememenin verdiği endişeyle ağlamaya başladım. Arkadaşım annemle vedalaştığımı ve onun terminale gideceğini söylediğinde hıçkırarak ağlamaya başladım. Kendime engel olamıyordum. Koşarak terminale gittiğimde annem yoktu. Merdivene oturdum ağlamaya devam ettim. O zamanlar telefonda yoktu ki onu arayıp yolundan döndüreyim. Başımı ellerimin arasına koyup merdivende ağlarken bir amca geldi. Neden ağladığımı sordu. Annemi tarif ettim ona görüp görmediğini sordum. Gördüm kızım oda bu bankta oturdu ağladı otobüse binene kadar dedi. Daha çok ağlamaya başladım neden gitmesine izin verdin amca dedim.

  Yurda doğru giderken kabullenmeye çalışıyordum. Annemin gittiğini burada artık bir başıma olduğumu ve istediğim her an evime gidemeyeceğimi.. O gün hiç uyuyamadım. Ama yalnız değildim. Yurtta o kadar çok arkadaşım vardı ki ailesinden uzakta bir amaç uğruna buraya gelen. Bir şekilde buraya adapte olup amaçlarım doğrultusunda hayatıma yön vermeliydim. Ailemin güvenini boşa çıkarmamalıydım. Ben güçlü bir karakterim. Önce kendim için sonra ailem için..

 

Sultan ANALIK

Paylaş

Alakalı Gönderiler

0 comments
FarkındalıkHissediyorum

Kendi Düşümüzü Yaşamak Paha Biçilemez!

0 comments
Farkındalık

Aşırıya Kaçarsanız Yanlışa Düşersiniz

0 comments
Farkındalık

Cahillik Zulme Hizmet Eder!

Toplumda Kadın

  • 7 Mart 2016
  • 3 comments

GÖRÜLMEYEN NETLİK

  • 7 Mart 2016
  • 0 comments

Paylaş

Yazar Hakkında

Sultan Analık

Alakalı Gönderiler

0 comments
FarkındalıkHissediyorum

Kendi Düşümüzü Yaşamak Paha Biçilemez!

0 comments
Farkındalık

Aşırıya Kaçarsanız Yanlışa Düşersiniz

0 comments
Farkındalık

Cahillik Zulme Hizmet Eder!

0 comments
HissediyorumOkuyorumYaşıyorum

Korkma Karanlıktan – Kürşat Demir

Etiketler

  • Başlangıç
  • lise
  • Özlem
  • sevgi
  • sınav
  • Yeni
  • Yolculuk
  • Yurt

Cevap Yaz Yanıtı iptal et

Kaçırma

0 comments
FarkındalıkHissediyorum

Kendi Düşümüzü Yaşamak Paha Biçilemez!

Hayatın içinde bende VARIM diyen, Ve Kendini ifade etmekten korkmayanların adresi

Copyright © 2017 Karanlığa Işık Tutun Dergisi