İnsan yalnızlaşırmış ta gün gelir Milyonların içinde tek mişçesine Kime seslense tekrar tekrar Kendi sesini işitirmiş Kendine liman arayan gemi misali Engin sular ararcasına Koskoca gemi yorulmuştur öyle ya Denizin hırçın susuzluğun da Tıpkı durakta duracak dolmuşçasına Kesinleşmiştir hisleri emindir olacaktan Ya ilk durak ya da son durak Enin de sonun da durulacak İnsan
Offfffffff… Sıraladım tesbih gibi acımı İnce ince tane tane sıraladım Kimine hakkını vere vere Kimini hak etmedikçe sıraladım İpinde ayrı yük Boncuğunda ayrı keder İmamesi boyun büker ağırlığına Renk renk değil acılar Olmazdi zaten siyah varken İpide siyahi çünkü acılar siyahi Sıralandığını, sayı sayı dizildiğini Anlamasın diye… İmamesi siyahi olmazdı ki başka rengi Acıların sonu
Sustum… Böylesi gerekliydi susmak Ne satırlara sığar ne kelimelere Yüreğimi titreten suskunluklar. Evet hep kaçtım hesapsızca Cesaretsizliğe sığındım her an Olmadi olamadık Hep yarım kaldi yaşanacaklar Yarım kaldi yaşanmışlıklar Yarım kaldı çekip gidişinde Sustum.. Böylesi gerekliydi çünkü Yakışmazdı bana çırpınmak Hesaplaşmak bana göre değildi Ya da sen mi hazır değildin Gözlerimin içine bakarak gitmeye Susmayı
Ağardı saçlarım ıssızlığında Sarardı yaprak gibi benzim Kilit vurdum dilime Sus deyince başlamasın seninle diye Mühür bastım sensizliğe,sessizliğine Aldandım belki sakinliğine Kim bilir kaç defa unuttum kendimi Ezberlediğim çehrende. Hakikati aradım aylarca Ansızın buluverir bizi diye Dört tekerle taşıdım her günümüzü Bir bilet aldım yan koltuktan Seyretmek istedim kendi çırpınışımı Boğuluşumu,kaçamayışımı… Bir bilet aldım aldım
