ALTI KIRK ÜÇ 3 Mart 2017 0 comments KİT Başlık; Şiir 1 ALTI KIRK ÜÇ Daha doğmamış güneşim, batıyor. Yanan bir kuşun çığlığı gibi, Feryat eden bir annenin sesi. Kara bulutlarla çevrilen gökyüzünü, Yıldızlar bile parlatamıyor. Bak işte henüz doğmayan güneş, Battıkça daha çok batıyor. Yaşadığını en büyük acı sananlar, Kuş tüyü yatağındaki bezelye tanesinden rahatsızlar. Bataklığın içinde çırpınan çocuk, Çırpındıkça daha çok batıyor. Sesi duyulmuyor yavrucağın, Kimse susup dinlemiyor sokakları. İşte o çocuğun güneşi doğmadan batıyor. Sabah saat altı kırk üç. Gökyüzü henüz karanlık. Büyük adamlar iş yolunda, Kadınlar çocukları okula yolluyor. Kimileri ise yalnızca sokakta. Kadını, erkeği, çocuğu; hava soğuk İşte onların güneşi henüz doğmamış. Ve bak soğukla birlikte batıyor. Tuğba KARATAŞ RESMİ ÇİZEN: LEYLA SARIŞAHİN Paylaş Alakalı Gönderiler 0 comments Şiir Umut Yolcusu 0 comments Şiir Huzurun Adıydı Mavi 0 comments Şiir Bilmesinler Sony, Yeni Üst Seviye Telefonları Sony Xperia XZ P... 28 Şubat 2017 0 comments MUTLULUĞUN FORMÜLÜ 40 AYETTE GİZLİ 10 Mart 2017 0 comments Paylaş Yazar Hakkında KİT Alakalı Gönderiler 0 comments Şiir Umut Yolcusu 0 comments Şiir Huzurun Adıydı Mavi 0 comments Şiir Bilmesinler 0 comments Şiir Çıplak Etiketler batıyorGüneşkaranlıkŞiirTuğba KARATAŞ Cevap Yaz Yanıtı iptal et Yorumun Adınız E-postanız Websiteniz Daha sonraki yorumlarımda kullanılması için adım, e-posta adresim ve site adresim bu tarayıcıya kaydedilsin. Kaçırma 0 comments Şiir Umut Yolcusu