VATAN SANA CANIM FEDA

    Sene 1915.Sarmıştı simsiyah bulutlar gökyüzünü.Doldurmuştu düşman birlikleri masmavi denizi.Düşman güçlüydü.Kendinden emindi.Kolay olacaktı onlar için bu cennet vatanı almak,boğazları geçmek.Düşman elindeki son teknoloji silahlara,gemilere, sahip olduğu mühimmata güveniyordu.Planlar kuruyor,saldıracağı anı bekliyordu.
    Seferberlik ilan edildi ülkenin her yanına.Dayanmıştı kapıya düşman ordusu.Asker lazımdı cepheye.Vatan bizde herşeyden önce gelirdi.Vatan anamızın,kız kardeşimizin,huzurumuzun,çocuklarımızın,topraklarımızın namusuydu.
Anaların içi buruktu.Üzgündüler. Vedalaşmışlardı gözünden sakındıkları yavrularından.Belki de son kez görüşleriydi yavrularını.Veda idi gidişleri, dönüşleri belli olmayan.Acısını,korkusunu içine gömerek dualar ile vatan borcunu ödemeye yolladı yavrusunu.
    Harp meydanına vardı Mehmetçik.Düşman maddi olarak güçlü idi.Fakat düşmanın karşısında canını vermekten çekinmeyen,gözü pek,içi iman dolu, bütün engellere rağmen yeneceğine inanan Mehmetçikler vardı.
Fakirdi,yokluklar içindeydi,yiyecek aşı yoktu.Mühimmatı azdı Mehmetçiğin.Elindekileri yerinde kullanması gerekiyordu.Elindekileri israf etmeye ne zamanı ne de hakkı vardı.
    Herşeye rağmen inandı kendine.Mehmetçik vatanı yar bildi,yar uğruna candan vazgeçti.Farklı farklı bölgelerden gelen asker kalplerde aynı vatan sevdası ile düşmana karşı çetin bir mücadele verdi.Seyit Onbaşı bütün gücünü kullanarak,kaldırması imkansız olan 215 kg top mermisini kahramanca taşıdı sırtında.
Çanakkaleyi zafer yapan,düşmana bu vatanı teslim etmeyen; Mehmetçiklerimizdeki birlik beraberlik ruhu,vatan sevgisiydi.
    101 sene sonra düşman yine aynı vazgeçmiyor vatanımızdan.Çanakkale Savaşı’nda karşımızda duran düşman, bugün içimizde.Bizi birbirimize kırdırarak,aramızdaki birliği beraberliği bozmaya çalışarak kendi hakimiyetini üzerimize kurmaya çabalıyor.Hainler ile dolduruyor vatanımızı.Yıkıyor beyinleri.Ele geçirmek için her yolu deniyor,bir çok planlar uyguluyor üzerimizde.
    101 sene geçti aradan.Yine acılar var cennet ülkemde.Toprağı sıksan,şüheda fışkıracak bu vatanda yine işgal etmeye yönelik oyunlar kuruluyor.İçimizde dinmeyen yaralar açıyorlar.Bombalar patlıyor ülkemde.Analar ağlıyor,yitiriliyor umutlar.
    Bir vatandaş olarak nedir bize düşen?
    Bölmeye,lime lime etmeye çabalasalarda bu uğrunda nice canların feda edildiği cennet vatanı böldürmeyeceğiz.Birlik olup,ayırmadan,ötekileştirmeden seveceğiz kardeşimizi.Düşmanı alt etmek için tek yürek olacağız.
    Çanakkale’deki mezar taşlarındaki isimler anlatır bize birliğin gücünü.Farklı farklı bölgelerden gelen, bütün engellere rağmen tek amaçları düşmanı yenip vatanı kurtarmak olan ruh anlatır bize kardeşliğin gücünü.
Bu vatan bizim.Bu vatan hepimizin.Vatan uğruna nice şehitler feda ettik.Yeri doldurulamayan kayıplar verdik.Hepsi şehidimizin kanından rengini alan al bayrağı indirmemek,vatan üzerinde düşman sevinci yaşatmamak içindi.
Sabırlı olup,sevgiyi yaymaya,kardeş olmaya çalışacağız.Vatan sevgisi ile dolduracağız kalbimizi.Tek yürek,tek vatan,tek bayrak altında birbirimize kenetlenip; saracağız yaralarımızı.Gerekirse ölmek uğruna bu cennet vatanı kimseye bırakmayacağız.İçimizdeki hainlere,düşmanlara,bölücülere karşı tek yürek olarak bu vatanı bizden almalarına müsade etmeyeceğiz.Bunu biz işgal altında olmayalım,bayrağımız inmesin,vatan elden gitmesin diye canla başla bütün imkansızlıklara rağmen tertemiz kanını feda etmekte çekinmeyen Çanakkale Şehitleri’mize borçluyuz.