Okumak geliştirir insanı. Benliğini bulur kitabın her sayfasında. İçinde ki denizlerde gemilerle yolculuk yapar her bir satırda. Sonra bir kuş olur uçar. Bir de bakarsın ki aslında yürüyor. Her şeyi sanki yaşanmış gibi hisseder insan okurken. Satırlara hayat verir karış karış. Özüne iner ve kim olduğunu hatırlar. Geleceğine faydalıdır okuyan insan. Okumaktan zarar gelmez
Aşkın en saf halini yaşıyorum seninle. En doğalını, en güzelini, en mükemmelini… Seninle var oluyorum yaşadıkça. Seni düşündükçe filizleniyor tomurcuklarım. Seninle çoğalıyorum. Güç buluyor ruhum sana dokundukça. Hep seninle olmak istiyor ellerim. Ayrılmazcasına seninle kalmak için can atıyor bedenim. Aklım iyiki seni seçmişim diyor her gün, sonra dua ediyor arkasından. Şükrediyor Yaradan’a ellerim ,
Cesaret mi? Yeri gelir çocuğumuzu döveriz dayakla eğitmeye çalışırız, yeri gelir dövdüğümüz o çocuğun kırılan kalbini onarmak için başını okşarız. Ne kadar da acıdır oysa ki bir çocuğu dövmek. Çünkü onu hayata hazırlarken aslında en büyük rolü oynayan anne babalar bu aşamada çocuğun gelişimini olumsuz etkileyerek cesaretlerini kırmaktadırlar. Çocuk dediğin özveri ister sonuçta, emek ister,
Sene 1938 Atatürk’ün son istekleri… “Ağaçlar arasında dolaşabileyim, basit bir hayata kavuşalım. Arzum, yeşillik ve ağaçlık, fakat yaz kış yeşil duran ağaçlar arasında olmaktır.” diyen bir Ata’nın kurduğu Türkiye’de yaşarken ne hallere geldik? Biz gözümüzü açıp kapayana kadar Dünya’da bir orman yok oluyormuş. Acaba Türkiye ‘de kaç orman yok oluyor? Geçenlerde de Artvin Cerrattepe’de altın
Hissetmekle yaşamak arasında nasıl bir ilişki vardır sizce? Yaşamak nedir, hissetmek nedir? İkisi aynı şey midir? Bence değildir. Ama öncelikle her ikisini kısa bir şekilde açıklayayım sonra kendi görüşümü söyleyeyim. Hissetmek, beş duyu organımızla yani kulak,burun,göz,deri ve dilimizle algıladığımız şeylerdir. Burnumuzla koklamak,dilimizle tatmak, gözümüzle görmek, kulağımızla duymak vb. gibi. Yaşamak ise zorunlu ihtiyaçlarımız başta olmak
