Her sokağım sana çıksa Çıkmazım olsan kalsam sende Ne bir tabelan olsun ne bir adres Bilmesinler seni benden başka Kimse gelmesin kıyına Kimse sormasın adını, adresini Öyle bir sokak yok desinler O sokak sadece sadece bir ev için var Bilmesinler… Merve Ertan
Bir ihtimal yaşıyorum seni Geri dönerek ulaşabilmek Mümkün mü? … Bekliyorum gelen anı Siliyorum gözyaşlarını Seviyorum sebebini Gelişinde güzel Gidişinde senin gibi. — Kollarımın arasında Gönlümün kafesinde Ulaşılamazı saklıyorum — Sana ait olanı Senden gideni Barındırıyorum içimde. Yoksan bile, var olmanı Ümit ediyorum…
– İnsan gördüğünde kalır, görmediğinden gider. Ya gözlerini kapadığında karşına çıkıyorsa görmek isteyip de göremediğin. O zaman da gider mi? Bana gelirken benden gidersen Sana nasıl ulaşabilir bu kalp Ellerini ellerime nasıl teslim ederim Bakışların yanımda yerine almışken Adımların uzaklara yelken açmış Rüzgarlar seni bana fısıldıyor İçim ürperiyor teninde Sesinde var oluyor Sözünde yok
-Derinden sıyrılarak kan akışını takip et. Kana bula ilk önce kendini. Yıka yüzünü, gözünü arındırılmaya ihtiyacı olan her noktanı. Kendini kendinden arındır. -AÇ GÖZLERİNİ. Merhaba de güne. Sana ait olmayan her şeye şükret. DUR Şimdi! Sıra sende. Kalk ayağa git buralardan, sevdiklerinden kaç, hayallerini zamana sat, durdurma kendini bu bilinmez yoldan. Geri dönme hiçbir
Rutubet kokan evimin, Duvarlarında asılı resmin Aklım firarda Dilimde iki hece ismin Masamın başında, Hayalinle uykuya dalmışım Rüyamda gelen sensin Kalbimdeki bu koca mezarlıkta Nefes alan tek cesetsin; Sahi içimdeki yabancı sen de kimsin? Özlem misin nefret misin Neden gözyaşlarımın sebebisin Evet ben bir katilim ama Öldüremediğim tek kurban sensin Söylesene sende kimsin
