Kendi Varlığını Değerli Kıl
Hisset ve kendin gibi yaşa.
Garip bir savaş alanı Okçular yerinde Savunma bomboş Top yok tüfek yok … Muptezel gibiyiz ortalıkta Geziyoruz yalın ayak Farkında değiliz belki de Fikir bedenden daha çıplak Ne uyarsa giyer vaziyette … Bitik bir bulut var gökyüzünde Bıraksa kan yağdıracak Acımasızca yeryüzüne Onu tutan ne? Beklenen zaman mı var Ya da daha büyük bir kar.
– İnsan gördüğünde kalır, görmediğinden gider. Ya gözlerini kapadığında karşına çıkıyorsa görmek isteyip de göremediğin. O zaman da gider mi? Bana gelirken benden gidersen Sana nasıl ulaşabilir bu kalp Ellerini ellerime nasıl teslim ederim Bakışların yanımda yerine almışken Adımların uzaklara yelken açmış Rüzgarlar seni bana fısıldıyor İçim ürperiyor teninde Sesinde var oluyor Sözünde yok
-Başkalarında eleştirdikleri birçok şeyi kendi hayatlarında yapmaları ve farkında olmamaları inanılmaz bir zıtlık ortaya çıkarır. -Kişinin başkalarını gördüğü pencere kendisini yansıtmayınca, bir ayna olup kendi gerçeklerini göstermedikçe kişi eleştirdiği konularda daha kötü bir hale gelmektedir. Bu durum o kişiye duyulan güveni ve saygınlığı azaltır. Eleştirdiği birçok konuda haklı bile olsa, kendisi iyi bir örnek
Evimi bir parti sonrası temizlemek için saatlerce uğraşıyorsam; bir çok arkadaşım var demektir. Faturalarımı ödeyebiliyorsam; bir işim var demektir. Pantolonum biraz sıkıyorsa; aç kalmıyorum demektir. Gölgem beni izliyorsa; güneş ışığını görüyorum demektir. Otobüsten indiğim yerden işyerime yolu çok uzun buluyorsam; yürüyebiliyorum demektir. Otobüs beklerken yanımdaki adam anahtarıyla oynuyor ve ben bu sesten rahatsız oluyorsam;