Başını yastığa koyduğun an başlar hayat
Biraz hüzün biraz umut
Düşüncelerini tutamayacak kadar zavallı olursun
Sabahları beklersin bin bir umutla
Uyandığında pencerene vuran güneş
Gözyaşlarını parlatır yeni güne merhaba diyerekten
Güneş seni anlamak için masumiyetini bozar
Etrafına bakarsın tuhaftır ya dün geceden kalma
Islak bir şiir defteri bir de seni dinleyen birkaç dilsiz resim
Ölüm kadar korkunç şiirler karalamışsın
Budur dersin gerçek olan
Ölüm olmazsa hayat olmaz
Ölüm olduğu için şiirler kaybolmaz
Sevdiğin insanları yazarsın
Yaşayanları eleyip ölenleri anlatırsın
Ölülere güç kaynağı olursun belki de
Hayatta olmasa da
Şiirde babasıyla konuşturursun küçük bir kızı
Her şeye rağmen hayata rağmen.